Mirësevini, vizitor! [ Regjistrohuni | Kyqunirss

Gjirokastra

| Shqipëri, Shqipëria Jugore, Turizëm | 12 June 2011

Eshtë shpallur “Qytet Muze” në vitin 1961 dhe në vitin 2005 Pasuri Botërore “UNESCO”. Eshtë qyteti kryesor i pjesës jugore të vendit. Në zanafillën e vet ka qenë vendbanim ilir, i lidhur me fisin Argjiroi. Gjirokastra ka edhe një prejardhje sipas një legjendë, e cila thotë se u themelua prej një princeshe me emrin Argjiro. Qyteti përmendet në kujtimet e kronikantit bizantin John Kantakuzenit, si fortesë e familjes së Zenebisheve. Me 1417 ra në dorë të turqve dhe u shndërua në një qendër të rëndësishme të pushtetit osman dhe administratës për qindra vjet, duke u bërë qendra e Sanxhakut të Shqipërisë së Jugut.

Gjirokastra ka qenë teatri i shumë ngjarjeve të rëndësishme në historinë e vendit, e vendosur në një zonë veçanërisht të ndjeshme dhe me rëndësi strategjike nga ana ushtarake, duke qenë fare afër kufirit me Greqinë:. Këtu ka lindur shkrimtari i njohur Ismail Kadare.

Ismail Kadare
Lindi në vitin 1936, Studjoi Letërsi në Universitetin e Tiranës dhe më pas vazhdoi studimet e tij në universitetin “Gorki” në Moskë. Pas prishjes së marrëdhënieve midis Shqipërisë dhe Bashkimit Sovietik në 1961, u kthye në atdhe. Filloi punën si gazetar. U bë i njohur me novelën e tij të parë “Gjenerali i Ushtrisë së Vdekur”, të cilën e shkroi midis viteve 1962 dhe 1966.
Më pas, kjo novelë shërbeu si subjekt për filmin e realizuar me të njëjtin titull, ku rolin kryesor e luajti aktori i mirënjohur italian, Marcello Mastrojani. Suksese të vazhdueshme njohu karriera e shkrimtarit brenda dhe jashtë vendit. Sot ai përfaqëson ikonën e letërsisë shqiptare, shkrimtari më i përkthyer dhe më i shitur jashtë vendit, disa herë kandidat për OSCAR dhe i kurorëzuar me shumë çmime honorifike të letërsisë botërore. Në vitin 2005 u kurorëzua me çmimin “Man Booker International”. Eshtë një nga figurat, me të cilat Shqipëria dhe letërsia shqiptare krenohet.

2,339 shikime gjithsej, 2 shikime sot

Erseka

| Shqipëri, Shqipëria Jugore, Turizëm | 12 June 2011

Eshtë një qytet i ri i krijuar në fillimet e shek. të XVIII-të. Ai shtrihet në rrëzë të malit të Gramozit në lartësi 1050 m. mbi nivelin e detit. Zbulimet arkeologjike tregojnë se kjo trevë ka qenë banuar qysh në epokën e neolitit ( 6000-3000 vjet p.e.re). Objekte dhe sende të gjetura e vërtetojnë këtë. Shumë prej tyre ruhen ende sot në Muzeun Historik Etnografik të qytetit të Ersekës.

Nga kjo trevë kanë dalë ideologë të shquar, publicistë të zot, mesues të talentuar dhe të përkushtuar, luftëtarë dhe kapedanë trima, si Fan Noli, Jani Vreto, Petro Nini Luarasi, Themistokli Germenji, etj. Erseka, si shumë krahina të tjera, ka traditën dhe zakonet e veta të ruajtura mirë dhe përcjellja me fanatizëm tek brezat e rinj.

2,649 shikime gjithsej, 4 shikime sot

Trashegimia Natyrore

| Shqipëri, Shqipëria Veripërëndimore, Turizëm | 12 June 2011

Liqeni i Shkodrës
Eshtë liqeni më i madh i krejt gadishullit ballkanik. Ai ka një sipërfaqe të përgjithshme prej 368 km 2, nga të cilat Republikës së Shqipërisë i përkasin 149 km2 me një vijë liqenore prej 57 km.

Një legjendë interesante shpjegon krijimin e liqenit. Sipas kësaj legjende, aty ndodhej një vijë uji që ushqehej nga një krua. Një mbrëmje, një nuse ndërsa po mbushte ujë në krua, i vjen lajmi se i shoqi ishte kthyer nga kurbeti. Nga gëzimi ajo u largua më të shpejtë duke harruar hapur grykën e kroit. Uji rrodhi gjatë gjithë natës dhe të nesërmen u krijua liqeni i Shkodrës.

Brigjet e liqenit janë mjaft atraktive dhe të larmishme. Pjesa veriore e tyre është e ulët e tipit të marsheve, ndërsa pjesa jugore rrëzë malit të Taraboshit është shkëmbore dhe e lartë. Pikërisht, këtu ndodhen edhe dy pikat më të rëndësishme turistike që janë Shiroka dhe Zogaj. Në krahun verior të liqenit është i njohur plazhi në lagjen Çulaj, pranë Koplikut. Po kështu, në të majtë të Koplikut, rreth 50 metra larg buzës së liqenit ndodhet burimi i “Syrit të Sheganit”, i cili ka një diametër prej 12 metrash nga ku buron uji i ftohtë. Kjo është një pikë interesante për të apasionuarit e zhyjtësve.

Banjat e diellit, të ujit, peshkimi dhe vozitja janë aktivitetet kryesore të liqenit të Shkodrës. Plazhi i Shirokës ka 250–260 ditë me diell në vit. Liqeni përfaqëson edhe një eko–sistem mjaft të rëndësishëm natyror. Aty gjenden 281 specie shpendësh, të cilat përbëjnë 87% të shpendëve të Shqipërisë. Aty dimërojnë 24 mijë individë shpendësh ujorë, fakt i cili krijon mundësinë e “bird watching”. Në ujërat e liqenit rriten 45 lloje peshqish, ku më të rëndësishmit janë krapi, shtojza dhe ngjala.

Parku Kombëtar i Thethit
Ndodhet në një distancë prej 70 km nga qyteti i Shkodrës, në zemër të alpeve shqiptare. Parku në fjalë ka një sipërfaqe prej 2.630 hektarë dhe shtrihet në një lartësi që varijon nga 600–2.570 metra mbi nivelin e detit. Bimësia kryesore e parkut përbëhet nga masivet e ahishteve, të cilat zënë 90 % të mbulesës drunore. Këtu gjenden ahe shekullorë që kanë diametër 1–1,5 metra.

Bimësia tjetër përbëhet nga panja, frashëri, shkoza dhe rrobulli. Këtu ka një përhapje të shumëllojshme të luleve, ku për t’u përmendur është Wulfenia e Baldaçit, e cila është bimë endemike, e cila rritet vetëm në Theth. Përsa i përket faunës këtu takohen 50 lloje shpendësh, 10 lloje rreptilesh dhe 8 lloje amfibësh. Parku i Thethit përbën habitatin më të populluar në Shqipëri me rrëqebullin (felix lynx), i cili është specie e rrezikuar. Për t’u përmendur janë prezenca e shqiponjës së artë, disa lloje qukapikësh, salamandra alpine, si dhe një larmi fluturash.

Objekte natyrore atraktive në parkun e Thethit është ujëvara e Grunasit 25–30 metra e lartë, pranë të cilës ndodhet shpella e “Birrëve me rrathë”, e cila është e pasur me stalagtide e stalagmite. Shpellë tjetër me interes për t’u vizituar është shpella e Arapit. Mjaft interesante janë burimet e ujit të Okolit, prej të cilave fillon përroi i Thethit, ku rritet trofta e mermertë.

Pranë Ndërlyses ndodhet një tjetër ujëvarë interesante. Këto burime gjenden në një lartësi prej 850 metrash mbi nivelin e detit. Zona ka mjaft rreshje dëbore, të cilat krijojnë një shtresë të qëndrueshme për 150 ditë në vit. Aktivitetet kryesore që zhvillohen ne Theth janë hiking, ngjitjet malore, eksplorimi i shpellave, lundrimi me kajake, peshkimi malor, sportet dimërore dhe biçikletat malore. Turi i këtyre të fundit mund të kryhet nga Kopliku në Theth, si dhe nga Thethi nëpër luginën e Shalës.

Këtu është i zhvilluar akomodimi në shtëpitë karakteristike të zonës, të cilat janë shtëpi guri me çati të tipit alpin. Parku i Thethit bën pjesë në projektin e “Parkut të Paqes”, që përfshin një territor midis Shqipërisë, Malit të Zi dhe Kosovës.

Razma
Eshtë një prej pikave turistike malore më të frekuentuara nga qyteti i Shkodrës. Razma është një pikë klimaterike malore vetëm 41 km larg nga qyteti i Shkodrës. Ajo ndodhet mbi disa kodra morenike rrëzë malit të Veleçikut, 1.725 metra i lartë. Zona është e rrethuar me pyje pishe dhe mënshteke. Ajo nuk bllokohet nga dëbora ndaj mbetet e vizitueshme gjatë gjithë vitit. Këtu ofrohet akomodim në dhoma me qera, ndërsa aktivitetet kryesore janë sportet dimërore, ekskursionet, ngjitjet, etj.
Vermoshi

Ndodhet në një distancë prej 95 km larg nga qyteti i Shkodrës dhe pikërisht në ekstremin më verior të Republikës së Shqipërisë. Kjo zonë quhet krahina e Kelmendit. Ky emërtim vjen nga fjala latine “Clemens” që do të thotë i urtë, i thjeshtë, i mirë. Mbasi përshkohet një rrugë dramatike dhe spektakolare nga Shkodra në Vermosh, ky i fundit ngrihet në një fushë malore të krijuar nga lumi i Vermoshit në një lartësi prej 1.100 metrash.

Në dy anët e luginës ngrihen shpate malesh me pjerrësi të konsiderueshme dhe të veshura me bimësi. Si një pikë alpine, Vermoshi shquhet për shtresën e dëborës që zgjat deri në afro 100 ditë në vit. Zona ofron mundësi të shumta për ngjitje malore, trekking nëpër luginat e thella alpine, speleologji, gjueti trofte, etj.

2,115 shikime gjithsej, 1 shikime sot

Trashegimia Kulturore

| Shqipëri, Shqipëria Veripërëndimore, Turizëm | 12 June 2011

Kalaja e Rozafës
Ngrihet mbi një kodër shkëmbore në perëndim të qytetit të Shkodrës. Ajo rrethohet prej ujërave të tre lumenjve; Bunës, Drinit dhe Kirit. Rozafa është një prej kështjellave më të rëndësishme në të gjithë Shqipërinë dhe objekti kryesor turistik në qytetin e Shkodrës. Kalaja ka origjinë ilire dhe historiani Tit Liri e përmend si “vendi më i fortë i Labeatëve” (fis ilir në brigjet e liqenit të Shkodrës). Mbretëresha ilire Teuta, e ka përdorur atë si bazë në luftërat kundër Romës.

Emri Rozafa del në mesjetë. Me këtë emër lidhet legjenda që ka në qendër “mbajtjen e fjalës së dhënë” dhe si subjekt është murosja e Rozafës, nuses më të re të tre vëllezërve, që ngrinin muret e kalasë, por që shëmbeshin natën. Në hyrje të kalasë ndodhet bazorelievi i Rozafës. Uji gëlqeror që depërton tek hyrja kryesore lidhet me fantazinë popullore si qumështi i gjirit të Rozafës, i cili u la jashtë gjatë murosjes, për të ushqyer foshnjën e saj.

Formën e sotme kalaja e ka marrë gjatë periudhës së sundimit të familjes feudale të Balshajve (shek XIV). Sot, shumica e mbetjeve të kalasë i përkasin periudhës veneciane, sidoqoftë shihen gjurmë edhe të periudhës osmane (shek XVI – XVII) dhe të Bushatllinjve (shek XVIII – XIX). Muret e kalasë së Rozafës kanë një gjatësi prej 880 metrash dhe rrethojnë një sip. prej 9 hektarësh. Rozafa mbas një rezistence të fuqishme ra nën sundimin osman në vitin 1479.
Objekte të tjera brenda kalasë janë çisternat e ujit të shek XV, katedralja e shek XIII, e cila pas pushtimit osman u kthye në xhami. Po kështu, aty ndodhet edhe muzeu i Rozafës që shpjegon periudhat e ndryshme të kalasë.

Sarda
Rrënojat e qytetit mesjetar gjenden në një ishull të liqenit artificial të Vaut të Dejës, i cili është krijuar në vitin 1971. Vetë liqeni ka një sipërfaqje prej 24,7 km2. Sarda gjendet në ishullin e Shurdhahut. Distanca nga qyteti i Shkodrës është 35 km. Këtu janë gjetur rrënojat e një kalaje romake të shek 6 – 8 BC. Objektet kryesore për vizitorin i përkasin shek të 11. Këtu ka qenë rezidenca e familjes së rëndësishme feudale shqiptare të Dukagjinasve. Objektet e vizitueshme përbëhen nga muret mbrojtëse të kështjellës, mbetjet e kishës si dhe porta e pallatit të Dukagjinasve. Sarda ndodhet në një vend mjaft piktoresk.

Kalaja e Drishtit
Gjendet në një distancë prej 6 km nga Ura e Mesit mbi lumin Kir. Fshati i sotëm gjendet poshtë vendgërmimit të Drivatiumit të lashtë. Ai u ngrit në periudhën romake si një vendbanim në rrugën Shkodër – Kosovë dhe në antikitetin e vonë ishte njëra prej fortesave zinxhir që mbronte Shkodrën në shek IX. Drishti u kthye në një fortifikim të rëndësishëm të mbretërisë së Zetës dhe varej nga Dioqeza e Tivarit. Kalaja e Drishtit u ngrit në shek e XIII si një fortesë bizantine.

Qyteti arriti kulmin e zhvillimit në shek XIV, derisa arriti edhe pavarësinë nga Shkodra. Në vitin 1442 Drishti ra në duart e Venedikut, më pas u morr nga Skëndërbeu dhe më në fund u pushtua nga osmanët në 1478. Kalaja gjendet në një kodër 800 metra e lartë. Brenda mureve të kalasë gjenden 11 shtëpi të fshatit që formojnë një lagje.

Ura e Mesit
Gjendet vetëm 8 km larg nga Shkodra mbi lumin Kir. Mbi këtë lumë kanë qenë gjithsej tre ura; Ura e Shtrenjtë, Ura e Kirit dhe Ura e Mesit. Në ditët e sotme ka mbijetuar vetëm Ura e Mesit, mbasi dy të parat janë shkatërruar. Ura e Mesit lidh Shkodrën me Drishtin dhe krahinën e Cukalit. Ajo është e veçantë në llojin e vet dhe përbën një “monument kulture”. Kjo urë përmendet nga albanologu i shquar austriak Han, në mesin e shek XIX. Ura ka 13 harqe dhe gjatësia e saj është 103 metra.

Kisha e Shirgjit
Ndodhet 20 km larg nga qyteti i Shkodrës, në bregun e majtë të lumit Buna pranë fshatit Obot. Kjo ka qenë një kishë e shekullit të XIII (rreth vitit 1290). Kisha ka stil romantiko–gotik. Sot mbetjet përfaqësohen nga disa fragmente muresh si dhe disa varre murgjërish. Kisha e Shirgit ka qenë mjaft e preferuar nga ana e princërve shqiptarë dhe malazezë për të kryer ceremonitë e martesave.

Xhamia e Plumbit
Eshtë një monument kultur i qytetit të Shkodrës. Ajo ndodhet mbas kalasë së Rozafës, në anën jugore të saj. Xhamia e Plumbit është ndërtuar në vitin 1773 nga Mehmet pashë Bushatit, sipas stilit të xhamisë Blu të Stambollit.

Lagjia e Gjuhadolit
Shtrihet në qytetin e Shkodrës midis rrugëve “13 Dhjetori” dhe “Branko Kadija”. Eshtë një lagje mjaft interesante me arkitekturë të tipit venecian, ku bien në sy dritaret me kangjella. Në këtë rrugë gjenden disa nga ish rezidencat diplomatike të konsullatave të huaja në Shkodër. Në këtë lagje gjendet edhe kisha e Gjuhadolit ku është varrosur Gjergj Fishta, një prej figurave më të rëndësishme të letrave shqipe.

Muzeu Historik i Shkodrës
Eshtë çelur në vitin 1947 dhe aktualisht ndodhet në një ndërtesë monumentale të shek XIX në rrugën “Oso Kuka”. Si bazë për ndërtimin e këtij muzeu kanë shërbyer koleksionet arkeologjike dhe etnografike të Kuvendit Françeskan dhe Seminarit Jezuit, të themeluar nga fundi i shek XIX. Sot muzeu është i konceptuar në disa sektorë, siç janë; arkeologjia, historia dhe etnografia.

Muzeu ka edhe bibliotekën e tij me një fond relativisht të pasur prej 15.000 titujsh nga autorë shqiptarë dhe të huaj. Librat më të vjetër i përkasin shek XVII ku mund të përmendim “Doktrinën e Krishterë“ të Pjetër Budit. Kjo bibliotekë i mbulon të gjitha fushat e albanologjisë. Sektori i arkeologjisë ka një fond prej 500 objektesh, ndërsa ai i etnografisë ka një fond prej 1.500 objektesh. Në muze ka edhe një koleksion numizmatik.

Fototeka Marubi
Eshtë krijuar në vitin 1970 dhe ndodhet në qendër të qytetit të Shkodrës. Aty ruhen negativë të fotografive të cilat i përkasin një periudhe 150 vjeçare. Ndër to gjendet edhe negativi i parë i fotografisë shqiptare, i realizuar nga Pietro Marubi. Fototeka ruan një fond prej 500 mijë negativash. Këto janë realizuar në radhë të parë nga familja Marubi (Pietro, Kel dhe Gege Marubi), por edhe nga autorë të tjerë si Zhan Pici, Jakova, Rraboshta dhe Nenshati.

2,911 shikime gjithsej, 2 shikime sot

Shkodra

| Shqipëri, Shqipëria Veripërëndimore, Turizëm | 12 June 2011

Eshtë qëndra më e rëndësishme e Shqipërisë së veriut, me një traditë mjaft të pasur kulturore në të gjithë vendin. Ajo është një prej qyteteve më të mëdhenj të Shqipërisë me një popullsi prej 110.mijë banorësh. Ky qytet gëzon një pozitë mjaft të favorshme gjeografike dhe mund të konsiderohet si “porta hyrëse” për në Aplet madhështore të Shqipërisë nga njëra anë dhe një pikë nga ku mund të udhëtosh për në plazhin ranor të Velipojës në detin Adriatik.

Shkodra është një prej qyteteve më të lashta të Shqipërisë. Ajo është themeluar si qytet në shek IV B.C., duke qenë qendra e fisit ilir të Labeatëve. Gjatë sundimit të mbretit ilir Gent, ajo u shndërrua në kryeqendrën e shtetit ilir. Kësaj periudhe i përkasin edhe monedhat e para të qytetit. Në vitin 168 BC, ajo ra në sundimin romak, ndërsa në vitin 1040 në atë serb.

Me rënien e perandorisë serbe, Shkodra u bë një qendër e rëndësishme qytetare. Në shek XIV u kthye në qendrën e principatës feudale të Balshajve. Në vitin 1396 ra nën sundimin Venedikas dhe në 1479 në atë Osman. Pushtim i cili u shoqërua me rrënimin e qytetit. Pas një rimëkëmbje në shek. XVII, Shkodra u kthye në qendrën më të rëndësishme të Shqipërisë së veriut dhe një shekull më vonë u shndërrua në qendrën e Pashallëkut të Shkodrës (1757 – 1831). Në këtë kohë drejtuesit e tij, Bushatllinjtë, krijuan një bibliotekë mjaft të pasur.

Shkodra shquhet për tradita të hershme kulturore. Aty është shtypur libri i parë në Shqipëri në 1563 në shtypshkronjën e Shtjefën Shkodranit dhe K. Xanetit. Ajo është vendlindja e humanistëve shqiptarë Marin Barletit dhe Mario Biçikemit. Aty u botuan të parat gazeta dhe revista në Shqipëri dhe në vitin 1878 filloi veprimtarinë e para bandë muzikore e vendit. Po kështu, aty nisi prodhimi i fotove të para shqiptare nga Pietro Marubi.

Shkodra njihet si vendi i grevës së parë të punëtorëve në Shqipëri në vitin 1901 dhe kremtimi i parë i 1 Majit në 1905. Qyteti ka fillimet e sportit të futbollit me të parin Klub Futbolli të themeluar në vitin 1919. Shkodra ka gjithashtu një traditë të pasur muzikore, pikturë dhe letërsi, me një plejadë të tërë artistësh dhe shkrimtarësh.

2,072 shikime gjithsej, 1 shikime sot

Trashegimia Natyrore

| Bregdeti Jon, Shqipëri, Turizëm | 12 June 2011

PARKU KOMBETAR I LLOGARASE
Ndodhet 40 km në juglindje të qytetit të Vlorës në kufirin midis Adriatikut dhe Jonit. Teksa ngjitesh lartësia rritet nga 470 metra në 2018 metra. Në afërsi të pikës së Qafë Llogarasë hasen drurë me forma kurorash mjaft interesantee të veçanta, ndikuar edhe nga korentet e erërave. Këtu do të veçonim “Pishën Flamur” që është një monument i rrallë i natyrës me mjaft vlera turistike dhe shkencore.

Teksa qëndron në qafën e Llogarasë përpara syve të hapet nje pamje madhështore e bregut duke të lënë ndjesinë sikur e sodit nga avioni. Bukuritë e tokës dhe detit shpalosen mahnitëse sidomos në kohën e perëndimit të diellit, që duket sikur i përkëdhel me ngjyrën e purpurtë teksa largohet për ti lënë vëndin natës.

Nga Qafa e Llogarasë rreth 3 km vijë ajrore, syri të përfshin detin Jon, pjesët e thepisura të Maleve të Vetëtimës si dhe një pjesë të mirë të Rivierës Shqiptare. Parku përshkohet nga Rruga Nacionale Vlorë – Himarë – Sarandë. Në brendësi të këtij parku ka shumë shtigje për të apasionuarit pas eko – turizmit, të cilat bëjnë të mundur të vështrosh nga afër florën dhe faunën. Flora dhe fauna e Llogarasë është mjaft e pasur dhe përbëhet nga 105 lloje zogjsh dhe kafshë të tjera si: dhelpra, macja e egër, dreri etj. Ky Park ka vlera klimaterike dhe kjo falë kombinimit mjaft të mirë të ajrit të freskët malor me atë detar. Ai konsiderohet si një prej destinacioneve turistike më të rëndësishëm dhe ofron mundësi për ekoturizëm, sportet e ajrit, ekskursione, treking etj.

PLAZHI PALASES
Fshati Palasë është i vendosur në faqen e Malit të Çikës dhe njëkohësisht fshati i parë i bregut pasi kalon Qafën e Llogarasë. Në qëndër të tij gjendet një rrap shekullor. Ky fshat dallohet për rrugët e ngushta me kalldrëm, që të çojnë në shtëpitë e bardha me oborre plot me pjergulla e vazo me karafila. Pjesë e tij është, Plazhi i Palasës me një shtrirje mjaft të gjatë mbi 1.5 km. Ai shërben si vënd pritjeje për të apasionuarit pas sporteve të ajrit, të cilët hidhen nga Qafa e Llogarasë dhe bien pikërisht në Plazhin e Palasës. Ky plazh është një ndër më egzotikët e tërë Rivierës shqiptare dhe shquhet per qetesinë, ujrat shumë të thella, e të theksuar në ngjyrë blu. Bregu zallor ndriçon verbues në kontrast me blunë e thellë të detit Jon.

DHERMIU
Emri Dhërmi, e ka prejardhjen nga emërtimi i vjetër Drymades. Ky fshat është ndërtuar në shek XII-XIV mbi një sërë kodrash. Eshtë një fshat i madh dhe i bukur, me rreth 31 kisha të vjetra, i vendosur në shpat të malit në një terren të thyer. Ai përfaqëson një nga fshatrat më të vjetër dhe karakteristikë të Bregdetit Jonian.Dallohet për shtëpitë e vjetra me arkitekturë karakteristike.
Dhërmiu njihet për plazhet e tij të mrekullueshme.

Ujrat shumë të pastërta të detit, plazhet intime, sportet ujore dhe zhytjet nënujore e bëjnë veçanërisht shumë të preferuar nga të rinjtë. Plazhet e bregdetit të Dhërmiut janë, Jaliksari, Shkambo dhe Gjipea. Plazhi i Gjipese ka nje formë mjaft të rrallë dhe të veçantë. Bregu i tij është i formuar nga një përrua dhe në të dy krahët e tij ngrihet nje kanion me mure shkëmbore deri ne 70 metra të larta. Në plazhin e Dhermiut ndodhet edhe shpella detare e Pirateve. Barkat ofrojnë dergimin e turistëve në shpellë.

Gjithashtu në këtë plazh ndodhen disa hotele, restorante dhe disko verore. Në gjithë këtë zonë duke përfshirë edhe fshatrat e tjera është i zhvilluar edhe “turizmi familjar” ku turistët mund të akomodohen në shtëpi me qera.

SHPELLA E PIRATEVE
Gjëndet në kodrinën ku është vendosur Manastiri i Shën Todhrit, në fshatin e Dhërmiut. Eshtë një shpellë karstike. Kohë më parë pranë kësaj shpelle strehoheshin piratët e detit me anijet e tyre dhe prej këtej ka marë emrin “Shpella e Piratëve”. Kur deti është i qetë ajo mund të vizitohet me lehtësi duke ofruar një pamje të mrekullueshme për vizitorin.

PLAZHET NE QEPARO, BORSH, LUKOVE, KAKOME

Qeparo
Menjëherë pas gjirit të Panoramës (Palermos) shfaqet një pamje tjeter e mrekullueshme, lugina e Qeparoit, plazhi, fusha e gjelbër dhe fshati i ri Qeparo fushë.Më lart Qeparoit, kalaja e Karosit dhe në thellësi fshati Kudhës. Emri i fshatit Qeparo vjen nga bima e qiparisit. Me interes të vecantë paraqitet Qeparoi i vjeter i ndërtuar në kodër, i cili ofron gjithashtu akomodim në shtëpitë e banorëve, kryesisht për turizmin familjar. Në plazhin e Qeparoit së fundmi janë ngritur disa ndërtime të reja që ofrojnë dhoma komode për turistët, si edhe disa lokale të këndshme me gatime të ndryshme.
Plazhi i Skalomes, i veçante për rërën e holle dhe detin e cekët të shfaqet përpara. Në gjirin e vogël gjëndet moli i lashtë, një bankinë prej blloqesh guri, shpella e Frengut dhe Hunda e Madhe. Rruga nacionale përmes ullishtave të çon në qëndër të fshatit përmbi të cilin ngrihet manastiri i Shën Mitrit i ndërtuar në 1881, Kisha e Shën Mitrit është e stilit bizantin e ndërtuar në vitin 1760 dhe ka vlera të mëdha për ikonostaset e saj prej druri.

Borshi
Rreth 2 km lag fshatit Qeparo takojmë fshatin Borsh që në lashtësi quhej Meandria. Ky fshat është i vendosur në një gropë të ngushtë sipër buzës së detit, ku derdhet përroi i Borshit (Buronja e Malit). Ky përrua shpërthen nga shkëmbi në mes të fshatit. Mbi këtë fshat në majë të shkëmbit ngrihet Kalaja e Borshit, që i përket shekullit të IV të e.s. Duke udhëtuar midis gjelbërimit mbërrijmë në shkallën e Stenoit, lagje e bukur e Borshit me shtëpi të shpërndara midis gjelbërimit dhe ujrave të bollshme. Rruga përmes ullishteve të çon në plazhin e Borshit, i cili shquhet si më i gjati në tërë rivierën shqiptare, me rreth 6 km gjatësi. Bardhësia me zallishte e tërë kësaj gjatësie kontraston mrekullisht me blunë e thellë të detit. Në tërë gjatësinë e plazhit janë ndërtuar hotele që ofrojnë turizmin familjar dhe lokale, bare, disco, restorante të shumëllojshme. Plazhi i Borshit ka përqëndrimin më të madh të larmisë së shërbimeve dhe kryesisht restorantet e tij, të cilat afrojnë një shumëllojshmëri gatimesh që ndërthurin kuzhinën tradicionale me atë italiane. Në gatimin tradicional Borshi shquhet për pjekjen e mishit të qingjit dhe kecit në hell. Kjo për arsyen e thjeshtë se që nga thellësia e kohërave, përveçse një fshat bregdetar, është shquar edhe për blegtorinë.

Lukova
Nga Buneci përmes parajsës së taracave mbërrijmë në komunën e Lukovës. Banesat e kësaj komune lidhen me rrugë me plazhet e bukura dhe intime, si dhe shpellat. Rrugët karakteristike të çojnë në oborret plot pjerrgulla e lule të banesave të larta të fshatit. Në qëndër të këtij fshati mund të vizitoni kishën e Shën Thanasit. Emri Lukovë e ka prejardhjen nga fjala shqip luk.
Në drejtimin jugor të plazheve të Lukovës, drejt gjirit të Kakomesë shtrihen për kilometra të tëra pllakat karakteristike prej stralli të bardhë verbues. Në tërë gajtësinë e këtyre pllakave ndodhen disa shpella të vogla nënujore me një bukuri të rrallë. Deri në qytetin e Sarandës janë për tu përmendur edhe plazhet e Kakomesë dhe Krorëzit, që shpalosin një bukuri të rrallë dhe shquhen për ujrat mjaft të kthjellëta të detit. Plazhet e Lukovës dhe sidomos pjesa nga Buneci deri në Kakome është një mrekulli e pazbuluar e bregdetit shqiptar. Dora e njeriut akoma nuk ndjehet në këto plazhe, të cilat mund të cilësohen në kuptimin e plotë të virgjëra.

Kakome
Pranë rrugës kryesore në luginën e Krekëzës degëzohet rruga drejt Kakomesë, një gji mjaft piktoresk. Në të gjendet manastiri i përmendur i rrethuar me mure të lartë. Në qendër të tij ndodhet Kisha e Shënmërisë e ndërtuar mbi themelet e vjetra bizantine që ka formën e një kryqi.
Plazhi i Kakomesë me rërë e zhavor të hollë midis variacioneve të kaltërsisë dhe gjelbërimit është një parajsë e vërtetë. Nga Kakomeja nëpërmjet detit mbërin në 2 plazhet e Krorëzit, ku pamja arin bukurinë e ëndrrave. Rëra e pastër, brigjet shkëmbore, si dhe burimet e ftohta joshin turistët e ndryshëm.

Ksamili
Këta ishuj ndodhen rreth 7.5 m deri në 15 m mbi nivelin e detit. Për të shkuar tek ky monument natyror meret rruga automobilistike Sarandë – Ksamil. Në këto ishuj shkohet me lundrim. Këta janë ishuj të vegjël shkëmbor të vendosur pranë njeri – tjetrit, e të mbuluar me një vegjetacion tipik mesdhetar mjaft të zhvilluar. Fshati i Ksamilit përfaqëson një pikë të rëndësishme për turizmin familjar. Aktiviteti ekonomik i fshatit mbështetet pikerisht tek turizmi veror, kur gjatë stinës së verës me qindra familjarë marrin me qera apartamente për periudha një ose dy javore për të kaluar pushimet.

Burimi i Syrit të Kaltër
Në Burimin e Syrit të Kaltër shkohet pas një devijimi nga rruga nacionale Sarandë – Gjirokastër. Pasi kalohet hidrocentrali Bistrica I , merret rruga majtas dhe pas rreth 2km shfaqet gjelbërimi në mes të së cilit ndodhet ky burim i mrekullueshëm. Ai është një burim karstik, rreth 18 km nga Saranda dhe përbën një nga bukuritë natyrore më tërheqëse të zonës për ujin e kristaltë, ngjyrën e veçantë që ia japin gurët nga thellësia e tij dhe freskinë e pyllit të lartë që e rrethon. Ai ka një prurje mesatare 6 m3 në sekondë. Burimi del në rrëzë të kodrave që të ngjisin në Qafë Muzinë.

2,754 shikime gjithsej, 1 shikime sot

Himara

| Bregdeti Jon, Shqipëri, Turizëm | 12 June 2011

Krahina e Himarës me qendër qytetin e Himarës, fillon nga fshati Nivicë në jug dhe mbaron në qafën e Llogorasë në veri. Nga njera anë kaltërsia e detit me gjire dhe kepe të rrallë përnga bukuria dhe nga ana tjetër masivi malor me maja të larta, si ajo e Çikës, Vezes, Mesimerit, e bëjnë pamjen mjaft tërheqëse. Këtu shtrihet Himara e bukur dhe historike. Në lashtësi Himara ishte vendi i Kaoneve, fis i rëndësishëm i Epirit.

Qyteti i Himarës ndodhet në qendër të krahinës dhe përfshin Spillenë dhe lagjen Kala (Himara fshat).

Spilleja, qendra e qytetit të sotëm është ndërtuar mbi rrënojat e vjetra. Vendbanimi më i lashtë është shpella e Spilles, shekulli i IV e.s, dhe ndodhet buzë detit në skajin lindor të shëtitores së qytetit. Krahas kësaj shpelle u banua dhe fusha e Spillesë, dëshmi e të cilës janë disa kolona guri, një tempull antik, gure vari, si dhe fragmente enësh të përdorimit të përditshëm. Në perëndim te Spillesë ndodhen rrënojat e një banje romake, si dhe varre të periudhës romake. Përmbi shpellën e Spillesë në kodrën e Stefanelit ndodhen rrënojat e një vendbanimi të vitit 1431 me emrin Stefanetler, si fshat i Himarës.

Plazhi i Potamit ndodhet në një pozicion te mrekullushëm natyror, mes shkembinjve që zbresin pjerrtas mbi det , duke bërë kontrast me ujin e kthjellët të detit .

Lagjia Kala (fshati i Himarës ), është ndërtuar mbi kreshtën shkëmbore të Barbakasë dhe përbën vendbanimin më të lashtë me vazhdimësi 4000 vjeçare. Aktiviteti njerëzor në këtë kreshtë fillon që në periudhën prehistorike. Në qender të lagjes ndodhet kisha e vogël e Petro Kozmait, e ndërtuar mbi rrënojat e një kishe të vjetër, ku ndodhet një gur me mbishkrim që mban datën 10 Janar 1796.

Rruga tempull të çon në kishën e gjithë shenjtorëve e rindërtuar në 8 Gusht 1826. Kambanorja madhështore dhe zbukurimi i brendshëm i kishës; ikonostasi dhe tavani me gdhendje, si dhe pikturat murale, ia rrisin vlerat kësaj kishe. Në portën veriore është gdhendur “ Agioi Pandon-Himarro” dhe data e rindërtimit.

Muri i qytetit u ndërtua në fundin e shekullit V të e.s me blloqe gurësh të mëdhenj poligonal. Midis mureve me gjatësi 800metra në anën lindore dhe rrëpirës shkëmbore perëndimore, përfshihen banesa të ndërtuara në shkëmb. Qyteti komunikonte ndërmjet dy hyrjeve të vendosura në ekstremet e murit.
Në dalje të lagjes Kala një rrugë rreth 2 km e gjatë të çon në plazhin më të madh të qytetit, Livadhet. Bukuria e këtij plazhi, ujrat e kristaltë dhe rëra e pastër tërheq shumë pushues.

Plazhi i Potamit ndodhet ne nje vend te mrekullushem, mes shkembinjeve qe zbresin pjertas mbi det , ky plazh i bardh ben kontrast me ujin e kthjellet te detit .

Lagjia Kala (fshati i Himares ), eshte ndertuar mbi kreshten shkembore te Barbakase dhe perben vendbanimin me te lashte me vazhdimesi jete 4000 vjecare. Jeta ne kete kreshte fillon qe ne periud

Krahina e Himares me qender Qytetin e Himares, fillon nga fshati Nivice ne jug dhe mbaron ne qafen e Llogorase ne veri. Nga njera ane kaltersia e detit me gjire dhe kepe shume te bukur dhe nga ana tjeter masivi malor me majat e larta si ajo e Cikes ,Vezes,Mesimerit etj. e bejne pamjen mjaft terheqese. Ketu shtrihet Himara e bukur dhe historike .Ne lashtesi Himara ishte vendi i Kaoneve, fis i rendesishem i Epirit.

Emri Himare rrjedh nga greqishtja e vjeter himarros- perrua. Qyteti i Himares ndodhet ne qender te krahines dhe perfshin Spillene dhe lagjen Kala (Himara fshat).

Spilleja, qendra e qytetit te sotem eshte ndertuar mbi renojat e vjetra. Vendbanimi me i lashte eshte shpella e Spilles, shekulli i IV B.C., dhe ndodhet buze detit ne skajin lindor te shetitores te qytetit. Krahas kesaj shpelle, u banua dhe fusha e Spillese deshmi e te ciles jane, kolona guri, nje tempull antik, gure vari si dhe fragmente enesh. Ne perendim te Spillese ndodhen renojat e nje banje romake, si dhe vare te periudhes romake. Permbi shpellen e Spilles ne kodren e Stefanelit ndodhen renojat e nje vendbanimi te vitit 1431 me emrin Stefanetler, si fshat i Himares.

Plazhi i Potamit ndodhet ne nje vend te mrekullushem, mes shkembinjeve qe zbresin pjertas mbi det , ky plazh i bardh ben kontrast me ujin e kthjellet te detit .

Lagjia Kala (fshati i Himares ), eshte ndertuar mbi kreshten shkembore te Barbakase dhe perben vendbanimin me te lashte me vazhdimesi jete 4000 vjecare. Jeta ne kete kreshte fillon qe ne periudhen prehistorike. Ne qender te lagjes ndodhet kisha e vogel e Petro Kozmait e ndertuar mbi renojat e nje kishe te vjeter, ku ndodhet nje gur me mbishkrim qe mban daten 10 janar 1796.

Rruga tempull te con ne kishen e gjithe shenjtoreve e rindertuar ne 8 gusht 1826, kambanorja madheshtore dhe zbukurimi i brendshem i kishes, ikonostasi dhe tavani me gdhendje si dhe pikturat murale ia rrisin vlerat kesaj kishe. Ne porten veriore eshte gdhendur “ Agioi Pandon-Himarro” dhe data e rindertimit.

Muri i qytetit u ndertua ne fundin e shekullit te V B.C. me blloqe guresh te medhenj poligonal. Midis mureve me gjatesi 800m. ne anen lindore dhe rrepires shkembore perendimore, perfshihen banesa te ndertuara ne shkemb. Qyteti komunikonte ndermjet dy hyrjeve te vendosura ne ekstremet e murit.

Ne dalje te lagjes Kala nje rruge 2 km. e pa asfaltuar na con ne plazhin me te madh te qytetit, Livadh. Bukuria e ketij plazhi, ujrat e kristalte dhe rera e paster terheq shume pushues.

2,301 shikime gjithsej, 1 shikime sot

Butrinti

| Bregdeti Jon, Shqipëri, Turizëm | 12 June 2011

I shpallur Park Arkeologjik Kombëtar, me vendim të Këshillit të Ministrave Nr.82, dt.02/03/2000.

Butrinti ndodhet në një kodër të ulët në bregdetin jugor të Shqipërisë, rreth 18km në jug të qytetit të sotëm të Sarandës dhe përballë ishullit Grek të Korfuzit. Me çfarë është zbuluar deri më sot, gjurmët e para të këtij qyteti me përmasa mitologjike datojnë në shek. VIII p.e.s, ndërsa mitet e lidhin origjinën e themelimit të tij me Trojanët.

Formën më të plotë si një qytet i rëndësishëm dhe i fortifikuar mirë, Butrinti e mori rreth shekullit të IV p.e.s, duke ju dedikuar e njëkohësisht sinjifikuar me kultin e perëndisë Asklep. Ndërsa më vonë, në periudhën romake perandori August themeloi një koloni në Butrint duke funksionuar deri në shekullin e VI e.s si një qytet – port i vogël.

Historia e mëpasme mesjetare e qytetit është e trazuar. Qyteti përfshihet fillimisht në luftërat midis perandorisë Bizantine dhe Normanëve, si dhe Anzhuinëve e Venecianëve, e më pas në konfliktet midis Republikës së Venedikut dhe perandorisë Otomane. Nga fillimi i shek.XIX qyteti përfundoi në një fshat të vogël peshkatarësh pranë një kulle mbrojtëse të ndërtuar nga Venecianët.

Gjatë gjithë periudhave shumëshekullore, kulturat dhe dominimet e ndryshme kanë lënë moumentet e tyre në Butrint. Ndër monumentet kryesore përfshihet teatri elegant i periudhës Greke të shek.IV p.e.s, me kavenë e tij të bukur dhe skenën Romake me kapacitet 1500 spektatorë, tempulli i Asklepit në perëndim të teatrit, grupi i shtëpive me oborr dhe termat e periudhës Romake në lindje të teatrit dhe rreth forumit. Më tej ndodhen rrënojat e Trikonkës pranë kanalit të Butrintit, një Baptister i madh i periudhës Bizantine me mozaikun e tij të paprekur që daton në fillimet e shek.VI e.s, si dhe bazilika e ruajtur mirë e po këtij shekulli (e rikonstruktuar në mesjetë). Gjithashtu rrënojat e Nimfeut të shek.II, të vendosur pranë bazilikës dhe kilometra të tëra muresh antike mbrojtëse që datojnë në periudhat Greke, Romake, Bizantine e mesjetare.

Një numër i madh objektesh të gjetura në Butrint mund të vizitohen në muzeun e ri të sapo restauruar të vendbanimit, ndërkohë që në Muzeun Historik Kombëtar ndodhet e ekspozuar koka e Apollonit, gjetur nga arkeologu Italian, Luigi Maria Ugolini gjatë gërmimeve të tij në vitet 1920-të.
Përveç vlerave historike, Butrinti ka dhe një ekosistem të mrekullueshëm. Qyteti antik është i vendosur në mes të një bimësie sub-tropikale me dafina dhe pemë të larta që dominojnë zonën.

2,461 shikime gjithsej, 2 shikime sot

Trashegimia Natyrore

| Shqipëri, Shqipëria Lindore, Turizëm | 12 June 2011

VOSKOPOJA
Pikë turistike e rëndësishme dhe perlë e peisazhit shqiptar. Fshati i Voskopojes ndodhet 20 km larg Korçës, në lartësinë 1150m. mbi nivelin e detit. Ky fshat ka ekzistuar si qytet me vehte dhe është krijuar rreth viteve 1338. Kulmin e zhvillimit e arriti rreth vitit 1750 me një popullsi prej gati 20 mijë banorësh. Voskopoja kishte 24 kisha me afreske nga më të bukurat, nga të cilat sot kanë mbijetuar vetem 7 prej tyre. Voskopoja dikur kishte shkollë të mesme, akademi, bibliotekë, artizanat e tekstil, mjeshtra kovaçë, kallanjxhinj, gurëskalitës, punime guri dhe druri, qilima etj.
shqiperia-lindore_voskopoja

Përbën një qendër të rëndësishme përsa i takon qyteterimit dhe kulturës së tij. Për herë të parë ai përmendet në kronikat mesjetare të shek. XIV. Në atë kohë njihej me emrin Moschopolis. Pushtuesit osmane e shtinë në dorë në shek. XV dhe e zgjeruan si qendër tregtare. U arrit shpejt një lulëzim i jashtëzakonshëm pas zgjerimit të Venedikut në Ballkan, duke sherbyer si vend magazinash të ndërmjetme nga Venediku ne Stamboll.

Nga mesi i shekullit te XVIII mendohet të ketë patur afërsisht 50.000 banorë rreth e rrotull dhe 30.000 banorë vetëm qyteti. Në këtë periudhë ai ishte qyteti i dytë më i madh për nga rëndësia pas “Stambollit” në “Turqinë Europiane”. Kishat e para këtu u ndërtuan në shek. XVII. Njihet dhe përmendet sepse ne Voskopojë më 1720 u ngrit e para shtypshkronjë që ishte njëkohësisht edhe e para në Ballkan, ndërsa në vitin 1760 aty shtypeshin libra greqisht. Voskpoja është vendi ku kanë jetuar autorët Teodor KAVALIOTI dhe Teodor HAXHIFILIPI. Ne ate periudhe vetem qyteti i Voskpojes kishte rreth 22 kisha.
Sot nder me te ruajturat numerohen te jene 7 objekte fetare te tilla si: Manastiri i Shën Prodhonit disi i dëmtuar. Ne datën 24 Qershor, vizitore të shumtë nga Korça dhe qytete të tjera ndjekin shërbesën fetare në ditën e bekuar të festës të Shën Prodhonit. Përballë këtij manastiri duket pamja mahnitëse e majës së Lënies dhe Ostrovicës me një lartësi prej 2246 m.

Kisha e Shën Kollit, e ndërtuar në vitin 1721 mban afreske e piktura me vlerë ikonografike të Davit Selenicës, Kostandin Jeromonakut dhe Anastasit. Kjo kishë ruhet në gjëndje të mirë dhe vizitohet nga nje numer i madh turistësh. Kisha e Shën Mëhillit dhe Shën Thanasit ruajnë vlera të rëndësishme ikonografike të të njëjtëve autorë. Kisha e Shen Ilias gjithashtu te ofron nje pamje te mrekullueshme dhe perben nje objekt me vlera te jashtezakonshme.

Zhvillimi i Voskopojes se asaj kohe ngjalli lakminë dhe xhelozinë e bejlerëve turq dhe grekëve të cilët ndërmjet viteve 1769 dhe 1789 kryen sulme të ndryshme ushtarake kundër qytetit dhe shume banorë të krishterë u vranë ose u dëbuan nga qyteti, ndersa shtepitë u dogjën. Ende sot Voskopoja përben një nga deshmitë me të gjalla të qytetërimit te hershëm që kjo trevë ka patur. Kjo e konkretizuar në shumë objekte kulti, traditën e ndërtimit, rrugët me kalldrëme të cilat egzistojnë edhe sot dhe kanë një moshë mbi 400 vjeçare. Ne Voskpojë ka struktura akomoduese ku mund të pushohet duke kaluar këndshëm disa ditë çlodhëse.

DARDHA
Eshtë një pikë turistike e cila ofron vende të bukura të natyrës, hotele, restorante dhe gatime tradicionale. Ky fshat gjendet në një lartësi prej 1344 m mbi nivelin e detit dhe rreth 20 km larg qytetit të Korçës në pjesën juglindore të tij. Eshtë i vendosur në një gropë ndërmjet kodrave të Shën Pjetrit dhe Shkëmbit të Vjeshtës. Ky fshat është krijuar rreth viteve 1600 dhe e gjejmë të kompaktësuar në vitin 1768 kur u çel edhe shkolla e parë shqipe. Në dhjetevjeçarin e fundit të shekullit XIX filloi të funksiononte dhe shkolla e vajzave.

Kulmin e zhvillimit Dardha e mori në vitin 1913 ku në këtë fshat numëroheshin rreth 500 shtëpi. Në këtë fshat gjenden shkolla dhe kisha e Shën Gjergjit me ikonat e saj të famshme. Në këtë fshat ka dhe dy kisha si ajo e Shën Pjetrit dhe e Shën Thanasit, të cilat janë të vendosura në dy pika dominuese të Dardhës.

Ky fshat ka shumë burime, por ndërmjet tyre gjendet dhe një i quqjtur “Uji i Qelbur” që shërben si ujë kurativ për stomak dhe veshka.
Rreshjet e shumta të dëbores dhe pistat natyrore të skive, bejnë që vizitorë te shumte të ushtrojne sporte dimërore. Ky fshat ka qene destinacion turistik prej kohësh. Bukuria e ngjyrave te natyrës dhe shtëpitë karakteristike ndërtuar me gur, folklori, gatimet tradicionale, kostumet popullore tërheqin vizitore vendas dhe të huaj. Nuk mund të largohesh nga Dardha pa shijuar lakrorin e famshëm me dy petë të pjekur ne saç si dhe gatimet me kërminj (ligavec) dhe kërpudha.

VITHKUQI
Ky fshat ndodhet 25 km larg qytetit të Korçës. Pika me e lartë këtu është Rrungaja me lartësi 1750 m. Atraksioni natyror i këtij rajoni është uji i ftohtë i Bellovodës i pajisur me minerale që ndryshe quhet Uji i Bardhë.
Eshte një fshat malor po aq i vjetër sa dhe Voskopoja. Shquhet për vjetërsinë e kishave dhe manastireve. Përmendet manastiri i Shën Pjetrit me vlerë ikonografike ku bien në sy afresket e Zografit dhe Shpatarakut.

PARKU KOMBETAR “BREDHI I DRENOVES”Ndodhet 10 km larg qytetit te Korçës dhe shtrihet ne kurrizin e malit të Moravës. Parku ka nje sip prej 1380 ha, nga e cila 750 ha pyje, 240 ha kullota. Eshte mjaft i frekuentuar nga banoret e qytetit te Korçës dhe fshatrave përreth. Vlerat atraktive këtij parku ia shton edhe prezenca e shumë burimeve të cilat kanë ujë të pijshëm gjatë gjithë vitit si ai i Shën Gjergjit, Plakës, Pllicës. Parku Kombëtar i Drenovës është i njohur si Bredhi i Drenovës, pasi në të ndodhen me shumicë drurët e këtij lloji si dhe dhe drurët e ahut dhe pisha e zezë. Pjesa e poshtme e parkut është e mbuluar me dru lajthie. Fauna eshte shumë e pasur dhe përfshin të famshmin Ariun e Bozdovecit.

LIQENI I OHRIT
Eshtë një prej objekteve natyrore më të rëndësishme turistike. Ai gjendet në pjesën jug –lindore të Shqipërise në lartesinë 695 m. mbi nivelin e detit dhe me një sipërfaqe prej 358 km². 1/3 e siperfaqes së tij i përket Shqipërisë. E veçanta e tij është treguesi i thellësisë prej 289 metrash. Me këtë tregues ai përbën liqenin më të thellë të krejt gadishullit Ballkanik. Liqeni i Ohrit ka një moshe prej 4 milione vjetësh. Ujrat e liqenit shquhen për nje kaltersi te larte deri ne 22 m. thellesi. Ai ruan në ujrat e tij një faunë mjaft të vjetër dhe në këtë pikpamje përbën një liqen relikt. Ketu gjallon peshku Koran, një lloj trofte e cila gjendet vetem në këtë liqen në gjithë boten. Gatimi i tij e dallon këtë zonë.

Ne liqenin e Ohrit gjenden 17 lloje peshqish, rreth 30 lloje molusqesh si dhe sfungjeri i Ohrit , i cili gjendet vetëm këtu dhe në liqenin Bajkal. Shqipëria zotëron një vijë liqenore prej 30 km e cila ka disa zona të pershtatshme për turizmin si Lini, Pojska, Pogradeci, Tushemishti. Liqeni i Ohrit është i njohur si vend pushimesh që në lashtësi, e konkretisht prindërit e perandorit Justinian pushonin në gadishullin e Linit .

Aktivitetet që mund të zhvillohen në këtë liqen përfshijnë notin, varkat me motorra, zhytjet, skitë mbi ujë, si dhe peshkimin sportiv. Krahas hoteleve që popullojne vijën e liqenit dhe ku turistët, e vizitorët mund të akomodohen, këtu është i njohur tradicionalisht edhe turizmi familjar, sidomos në zonën e Tushemishtit.

PARKU KOMBETAR PRESPES
Parku Kombëtar ‘Prespa” ka një sipërfaqe prej 27.750 ha dhe ndodhet në kryqëzimin e kufijve të Shqipërisë, Greqisë dhe Maqedonisë në pjesën lindore të vendit. Përbehet nga liqeni i Prespës së Madhe dhe liqeni i Prespës së Vogël, si dhe pellgu ujëmbledhës i tyre. Kjo zonë eshte mjaft e pasur me vlera kulturore dhe natyrore. Përmendim kishat eremite të Bizantit, Shpellën e Trenit, liqenin e Prespës se Vogël, kalanë e Trajanit, Kishën e Shën Mërise ndërtuar në ishullin e Maligradit në shek XIV etj.

Liqeni i Prespës së Madhe dhe ai Prespës së Vogël janë përfshirë në Parkun Ballkanik të Prespës, me një marrëveshje të kryeministrave të vendeve kufitare.

LIQENET E PRESPES
Ndodhen në pjesën jug – lindore të Shqipërisë në një lartësi 850 m. mbi nivelin e detit. Ata janë liqenet më të lartë tektonik të gadishullit të Ballkanit. Prespa e Madhe ka një sipërfaqe prej 285 km² dhe përbën një pikë kontakti midis Shqipërise, Maqedonisë dhe Greqisë dhe Prespa e Vogël, që ndodhet midis Shqipersie dhe Greqisë ka një sipërfaqe prej 44 km². Shqipëria zoteron në total një siperfaqe prej 38,8 km² të këtyre liqeneve .

Ujrat e liqeneve shquhen për kaltërsi të lartë, deri në 20 metra thellësi . Karakteri i thyer i vijës liqenore iu jep atyre një pamje tërheqëse dhe rekreative. Gjatë stinës se verës si rezultat i temperaturave të moderuara është i mundshëm shfrytezimi i brigjeve për banja dielli dhe uji. Një tjeter potencial i rëndësishem turistik është edhe eko–turizmi. Në liqenet e Prespës gjenden 11 lloje peshqish.

Më të rëndësishmit janë krapi, ngjala, cironka. Fauna përfaqësohet nga pelikani rozë, shkaba, pelikani kaçurrel, lutra, ariu i murrmë etj. Në ketë zonë gjenden 12 lloje reptilësh dhe 56 lloje bimësh. Si rezultat i folezimit të shpendëve ekzistojne mundësite për observimin e shpendëve ujorë. Zona më e përshtatshme për këtë aktivitet është vendi i quajtur “Kodra e Belit”. Prespa përben Parkun Kombëtar më të madh të vendit. Këtu është i zhvilluar turizmi rural, ku turistët dhe vizitorët mund të akomodohen në shtëpite e fshatrave të zonës ( Gorice e Vogël, Gollomboc ) të cilat lëshohen me qera.

UJRAT TERMALE TE ELBASANIT
Këto ujra kanë temperatura mjaft të larta nga 52 – 58ºC. Ato përmbajnë 600-700 mg. lëndë minerale si dhe 400 mg gaz sulfuror me radioaktivitet të ngritur. Llixhat janë rreth 12 km larg qytetit të Elbasanit në komunën e Treganit. Pushtuesit italiane i zhvilluan këto llixha gjatë viteve 1930, për trajtimin e reumatizmës dhe sëmundjeve të lëkurës. Në këtë zonë janë edhe dy hotele që ofrojnë rreth 280 shtretër të cilët plotësojnë kushtet për akomodimin e klientëve qe vijnë në këto banja termale për kurim. Janë një vend ideal për turizëm kurativ.

SHPELLA E TRENIT
Në liqenin e Prespës së Vogël, në krahun perëndimor të saj afër fshatit me të njëjtin emër ndodhet një shpellë e madhe në shkëmb. Nga zbulimet arkeologjike në këtë shpellë janë zbuluar banime parahistorike të periudhës së Bronxhit të hershëm. Në majë të kësaj shpelle ndodhet një fortifikim me një lartësi prej 0,9 m dhe gjatësi 3.5 m, që ka qenë ndërtuar për të mbrojtur pjesën më të dobët të shpelles. Ndërtimi i këtij muri është bërë me gurë te ashpër, që datojnë me fillimin e epokës së hekurit.

GURI I CAPIT
Përbën një monument të rrallë të natyrës. Eshtë i vendosur në lartesinë 1573m në një shkëmb konglomerat, 30 – 50 m i lartë, në njeren anë thikë dhe i pjerrët. Ka një formë mjaft intersante dhe dëshmi e qartë e ndikimit të faktorëve natyrorë në formën aktuale interesante të tij.

GJINARI
Eshtë një pikë malore në rrrethin e Elbasanit, e cila ndodhet në krahinën e Shpatit. Pika malore gjendet në lartesine e 1.200 metrave mbi nivelin e detit. Zona është e mbuluar me pyjet e pishave dhe halorëve të tjerë. Mbi Gjinar ngrihen shpate të tjera që arrijnë një lartesi prej 1.800 metrash.
Kjo është një zone klimaterike dhe gjithashtu e përshtatshme për ushtrimin e sportit të skive, eksursioneve etj.

5,041 shikime gjithsej, 2 shikime sot

Trashegimia Kulturore

| Shqipëri, Shqipëria Lindore, Turizëm | 12 June 2011

MUZEU I ARTIT MESJETAR KORCE
Ky muze eshte ndertuar ne vitin 1980 dhe eshte vendosur ne dy banesa karakteristike korcare te shpallura monumet kulture. Gjendet jo larg bulevardit dhe perben nje nga qendrat historike me shume vlera. Ky muze permban 7500 objekte artistike prej guri druri, leshi , argjendi dhe metale te tjera, kostume folklorike dhe objekte te tjera qe tregojne antikitetin, traditen dhe origjinalitetin e kultures qytetare. Rreth 1200 objekte shumica me perkatesi kohore nga epoka bronzit dhe epokes se hekurit, dhe rreth 6000 jane ikona qe datojne nga shekulli XIII-XIV deri ne ditet tona sic jane Shen Kolli, Shen Mehilli, Shen Thanasi.

MUZEU KOMBETAR I ARSIMIT KORCE
I krijuar ne 1968 eshte vendosur ne godinen, ku ne 7 mars 1887 u hap shkolla e pare shqipe ose “Mesonjetorja”. Ne stendat e muzeut ekzistojne fotokopja e “Abetares se Pare Shqipe”, e shkruar nga patrioti Naum Veqilharxhi, si dhe abetarja e dyte e patriotit Kostandin Kristoforidhi. Aty gjendet e ekspozuar edhe klasa e pare ku benin mesim vajzat dhe djemte pa dallim besimi fetar.

MUZEU PREHISTORIK KORCE
Eshte krijuar ne vitin 1985, duke marre forme te plote pas vitit 1990. Muzeu eshte vendosur ne nje ndertese karakteristike korcare, e cila eshte shpallur Monument Kulture per vete vlerat arkitektonike te saj. Tek ky muze gjenden objekte te pre

SHTEPIA MUZE E PIKTORIT VANGJUSH MIO
Kjo qender eshte krijuar me 1945 dhe rinovuar me 1995 dhe eshte pjese e rendesishme e qytetit te Korces, ku zhvillohen aktivitete te ndryshme kulturore artistike: si koncerte lirike, ekspozita pikture, fotografike etj.
MUZEU I ARTIT ORIENTAL BRATKO, KORCE

Ndertuar dhe dhuruar per qytetin e lindjes nga familja Dhimiter Borja, ne vitin 2003. Ky eshte nje muze oriental, kryesisht me vepra arti nga vendet ne te cilat ka qene vete dhuruesi.

VARRET E SELCES
Gjenden 40 km larg Pogradecit, ne zonen malore te Mokres, ne Selcen e Poshme. Selca u themelua ne shekullin e VI p.e.r, u fuqizua ne shekullin IV-III, kur u ndertuan muret, qe rrethonin nje siperfaqe prej tre hektaresh. Lulezimi i kesaj zone u rrit mjaft ndjeshem me ndertimin e rruges Egnatia. Selca ndodhet pergjate kesaj rruge, qe lidhte luginen e siperme te Devollit me vendbanimet e koloneve greke. Ne kete siperfaqe jane zbuluar 5 varre monumentale mbreselenese, qe i perkasin kesaj periudhe, te ndertuara nga fundi i shekullit IV B.C te cilat jane unikale ne Europe per nga aplikimi i tyre.

Kater nga keto varre jane gdhendur si tunele ne shkemb dhe njeri eshte i rrethuar me blloqe katerkendore guri. Brendesia e varreve perbehet prej nje paradhome dhe dhomes se varrimit, me nje shtrat prej guri per trupin dhe rafte per paisjen e varrimit. Mbi varret eshte nje shesh orkestre, per ceremonit e varrimit. Pergjithesisht ndertimi i vareve eshte nje ndertim me ndikim te forte Helenistik, duke perdorur harkun qe ndoshta eshte bere sipas monumenteve helenistike.

BAZELIKA KRISTIANE E LINIT
Bazelika kristiane ne fshatin Lin dhe mozaiku i ndodhur atje datojne ne shekullin e VI dhe VII te eres se re. Ato jane veper e kultures Bizantine. Ky mozaik ndodhet ne gadishullin e Linit 22 km. larg qytetit te Pogradecit dhe perben nje objekt te vizitueshem dhe mjaft interesant.

“VIA EGNATIA”
Ka qenë një nga rrugët më të rëndësishme të Perandorisë Romake, me dy degët që niseshin njëra nga Durresi dhe tjetra nga Apollonia, në bregdetin Adriatik përmes Shqipërisë në Liqenin e Ohrit dhe pastaj nga Maqedonia deri në Kostantinopol. Kjo rrugë e lashtë tregtare e ushtarake ndiqte luginën e lumit Shkumbin nëpër Shqipërinë Qëndrore. Në kohën e sotme kanë ngelur shumë pak pjesë të saj, herë pas here copa kalldrëmesh, të cilat tregojnë për mbetjet të kulturës romake e bizantine. Në pjesën jugperëndimore duken pjesë të ndikimit të kulturës së lashtë greke.

KALAJA ELBASANIT
Kjo kala së bashku me muret rrethuese, tregon për rëndësinë ushtarake të qytetit të Elbasanit në periudhën e hershme Osmane. Muri jugor, pak a shume i plotë, dëshmon për përmasat dhe fuqinë e fortifikimeve si dhe një pjesë e materialeve nga periudha romake e bizantine që janë përdorur gjatë rindertimit nga Mehmeti i II, mund të shihen qartë në themelet e kullës jug perëndimore. Kjo kala ka pasur 26 kulla në largësi të barabartë nga njëra tjetra, gjatë gjithë murit me lartësi 9 m. Në këtë fortesë përfshihet një pjesë e “Via Egnatia” që kalon përmes saj.

Hamami i Sinan Pashës qe ndodhet brenda mureve të kështjellës, ështe i ruajtur shumë mirë dhe është ndërtuar në fillim të shekullit XIX.

STATUJA E LUFTETARIT KOMBËTAR ( KORCË)
Nga viti 1906 – 1912 patriotët korcarë u organizuan dhe morën pjesë për clirimin e vendit nga pushtuesit osmanë. Skulptori i shquar shqiptar Odhise Paskali, e përjetësoi veprën e tyre me një monument kushtuar Luftëtarit Kombëtar që zbret nga mali ne vitin 1933. Monumenti ndodhet ne qender te qytetit dhe njihet si “Statuja e Luftetarit Kombetar”.

LËNDINA E LOTËVE (KORCË)
Gjendet ne qytetin e Korces, rrugës që të con për në Bilisht. Nga kjo lëndinë lotësh, njerëzit shikonin me hidhërim landonet apo karrocat, qiraxhinjtë me kafshët e tyre, karvanet e kurbetit, sic i quanin atëherë që rrëmbenin nga gjiri i vatrave të qytetit dhe fshatit qindra e mijëra të rinj, për t’i larguar nga familjet dhe vendi për të shitur forcën e krahut gjetke.

VARREZART E USHTARËVE FRANCEZË TË LUFTËS SË I BOTËRORE (KORCË)
Jane ne te dale te qytetit te Korces dhe ne kujtim te ushtareve franceze te rene ne Shqiperi gjate Luftes se Pare Boterore.

HAMAMI I SHEK XVI (ELBASAN)
Hamami i Pazarit, ndodhet ne Elbasan. Eshtë ndërtuar në shek XVI dhe është i ruajtur mire. Catinë e ka prej vargu kupolash të vogla konike të mbuluara me rrasa guri. Përtej portës prej druri është një strukturë e mëvonshme që u ndërtua mbi banjat ekzistuse, si një dhomë shtesë për veshje dhe për ndenje. Ndërtesa e vjetër ndodhet pak më tutje nga rruga. Është një strukturë katërkëndëshe që ka dhoma të nxehta dhe të ftohta. Ky hamam u rindërtua në vitin 1874, ka 8 dritare dhe një xhami mjaft të dëgjuar Osmane.

KISHAT E VALESHIT DHE SELCANIT
Ndodhen gjithshtu ne krahinen e Shpatit , perpara mberritjes ne Gjinar. Ketu ndodhen dy kasha mesjatere ku ruhen afreske te pikturuara nga ikonografi I shquar ishek XVIII Kostandin Shpataraku. Kjo krahine eshte gjithashtu edhe vendlindja e tij.

3,194 shikime gjithsej, 2 shikime sot

Faqja 2 of 41234